Het coachtraject van Marco

blog

Deze foto werd afgelopen augustus gemaakt, tijdens een teammeeting op de Herman Brood Academie. Ik wist nog niet dat het mijn laatste schooljaar zou worden. Ik had een mooier afscheid gewenst dan het afstandsonderwijs van de laatste maanden, maar ik ben dankbaar voor tien mooie jaren op de meest vooruitstrevende beroepsopleiding die ik ken.

Nu is het denk ik altijd spannend om een vast contract op te zeggen, maar je kunt je afvragen of het qua timing handig is om dat vlak voor het uitbreken van een pandemie te doen. Maar tijdens mijn ADHD-coachingstraject leerde ik te vertrouwen op mijn skills in plaats van zogenaamde vastigheid. Ik leerde te focussen op werk dat me energie geeft. Studenten en collega’s gaven me dat, maar onderwijsverplichtingen als centrale examens en burgerschapsopdrachten braken me op. Dat ging nooit ten koste van mijn studenten, wel van mezelf.

Ik vond het doodeng en enkele weken na het beëindigen van mijn dienstverband verdampte plan A: mijn bescheiden buffertje uitbouwen met een drukke festivalzomer. Ik kon niet anders dan doen waar ik goed in ben: schrijven en plannen maken. Hard werken. Financiering binnenhalen. Inmiddels komen er een paar mooie projecten van de grond en kreeg ik mooie opdrachten binnen. Genoeg om met vertrouwen de toekomst tegemoet te treden.

Ik twijfelde er niet aan of het goed zou komen, wel aan hoe het goed zou komen. En het antwoord is simpel: door de dingen te doen waar je energie van krijgt. Al weken zit ik lachend op de fiets naar mijn kantoor. Ontspannen. Ik wens het iedereen toe.

(S/O naar mijn coach Bas!)

Koekje erbij?
arrow_drop_up arrow_drop_down